Składniki

Jak zrobić krok po kroku

Krok 1: Kroję i przygotowuję mięso

Pracę zaczynam od dokładnego pokrojenia mięsa. Podgardle i karkówkę kroję w zgrabną kostkę. Pokrojone mięso przekładam do dużej miski.

Zamiast podgardla super sprawdzi się u Was również kawałek surowego boczku.

Krok 2: Siekam czosnek i dodaję przyprawy

4 ząbki czosnku drobno siekam nożem (możecie je też śmiało przecisnąć przez praskę). Posiekany czosnek ląduje w misce z mięsem. Do tego dodaję sól, majeranek i pieprz czarny mielony.

Krok 3: Dokładnie wyrabiam mięso z przyprawami

Kiedy wszystkie składniki mam już w misce, zabieram się za dokładne wymieszanie mięsa razem z przyprawami. Wrabiam je dłońmi dłuższą chwilę, żeby przyprawy idealnie oblepiły każdy kawałek karkówki i podgardla.

Krok 4: Ciasno pakuję mięso do słoików

Wyrobione mięso nakładam do słoików. Staram się upychać w słoikach dość ciasno, tak żeby pozbyć się zbędnego powietrza spomiędzy kawałków. Od góry każdego słoika zostawiam też odrobinę wolnego miejsca. Na sam wierzch wrzucam po dwie kulki jałowca.

Krok 5: Dokładnie wycieram gwinty i zamykam słoiki

Zanim mocno zakręcę słoiki, sprawdzam czystość rantów i gwintów. Jeśli podczas nakładania mięsa pobrudziły mi się ranty lub gwinty, porządnie wycieram je do sucha papierowym ręcznikiem.

Krok 6: Przeprowadzam tyndalizację w piekarniku

Tak przygotowane słoiki ustawiam na blasze w zimnym piekarniku. Na blaszkę nie wlewam ani kropli wody, ponieważ będę przeprowadzała tyndalizację na sucho. Słoiki pasteryzuję trzykrotnie, zachowując 24 godziny odstępu pomiędzy kolejnymi podejściami, w temperaturze 120 stopni. Pierwszego dnia piekę je przez 2 godziny, drugiego dnia przez godzinę, a trzeciego dnia już tylko przez 30 minut. Czas za każdym razem odliczam od momentu samego włączenia piekarnika. Po każdym pieczeniu zostawiam słoiki do całkowitego wystygnięcia w zamkniętym piekarniku. Gdy słoiki całkowicie wystygną, a galaretka i smalczyk ładnie zastygną, gotowe weki przenoszę i przechowuję w chłodnej spiżarce.

Wskazówki

• Do tego przepisu osobiście wykorzystuję słoiki o pojemności około 350 ml. Z mojego doświadczenia najlepiej sprawdzają się słoiki proste, które nie mają żadnego przewężenia ani zagięcia przy samym gwincie. Dzięki temu gotowe, zastygnięte mięso znakomicie wysuwa się później ze słoika w jednym kawałku, który można idealnie kroić w plastry.
• Jeśli nie mam pod ręką dobrego podgardla, sięgam po tłusty, surowy boczek wieprzowy, sprawdza się w tym przepisie super! Pamiętajcie, że ten tłustszy dodatek jest tutaj kluczowy. To właśnie dzięki niemu mięso ze słoika zachowuje niesamowitą soczystość i nie wychodzi suche.
• Dzięki temu, że stosuję tyndalizację, czyli potrójną pasteryzację, moje domowe konserwy bez problemu stoją w chłodnej i suchej spiżarce przez 6-12 miesięcy. Robię zapasy raz, a potem mam spokój na długi czas.
• Kiedy już otworzę słoik i usłyszę to charakterystyczne kliknięcie wieczka, napoczęte mięso od razu chowam do lodówki. Staram się je zjeść w ciągu 3–5 dni, choć u mnie w domu zazwyczaj znika od razu po otwarciu!